Cowlitz

Een fantastische tocht van een uur en een kwartier van La Wis Wis naar ongeveer Packwood (we zijn ongeveer anderhalve kilometer boven de brug bij een privéwoning uitgestapt). Het gedeelte door de canyon was werkelijk prachtig, met een klein stukje over land na ongeveer vijf minuten varen. Zie de foto's. Kleine stroomversnellingen (klasse II) en stukken over grindbanken maakten de tocht interessant, maar niet te spannend. Ik zou zeker terugkomen, vooral als het bergwater weer beschikbaar is!

14' Roeivlot

**GEEN BOOTHELLINGEN bij het te water laten of uit het water halen**

Nadat we ontdekten dat er geen boothellingen waren, vertrokken we vanaf een camping met een overdraagafstand van ongeveer 40 meter. Dit stuk rivier is prachtig, maar wees voorbereid op veel hout in het water. Het water heeft een diepe smaragdgroene kleur in een prachtig dal met een geweldig uitzicht op de bergen. De eerste paar kilometer zijn er een aantal flinke stroomversnellingen, waarna de rivier overgaat in een kronkelend vaarwater door vlechtende kanalen. Het eindpunt is een openbaar toegankelijk punt net stroomopwaarts van de Skate Creek Bridge in Packwood. De parkeerplaats ligt een flink eind van de rivier af, met een houten brug naar het overdraagpunt. Ons gezelschap van vier heeft het zonder problemen gedaan, maar met slechts twee personen zou het bijna onmogelijk zijn geweest.

We hebben met twee packrafts de Cowlitz-rivier op gevaren. De stroming was vrij laag en op veel plaatsen ondiep, maar nooit zo ondiep dat we onze boten moesten verlaten. We raakten een paar keer de bodem, maar nooit genoeg om volledig te stoppen. Ik zou deze rivier niet bevaren bij een waterstand lager dan 900 cfs. De meeste stroomversnellingen bevinden zich in de eerste paar kilometer van Wis Wis Campground. Bij een hogere waterstand zouden deze stroomversnellingen intimiderender kunnen zijn, maar bij een lagere waterstand waren ze geschikt voor beginners. Slechts één stroomversnelling voelde aan alsof hij de klasse 3-classificatie verdiende die dit gedeelte op de website van American Whitewater krijgt. Desondanks konden we de route goed inschatten en een makkelijke lijn door het midden volgen. Over het algemeen voelde deze tocht meer aan als klasse 2 dan als klasse 3. De schoonheid in het eerste deel van de kloof was spectaculair. Diepblauwe en turquoise poelen tegen de torenhoge rotswanden waren adembenemend. De modderige stroomversnellingen van de uiterwaarden gaven een idee van de schaal van het landschap. Echt een prachtig gebied.

Nadat je de intieme omgeving van de eerste paar kilometer achter je liet en het grotere overstromingsgebied bereikte, splitste de rivier zich. We konden dit hele gedeelte goed inschatten en bevaren. Er waren genoeg grindbanken om aan te leggen als we de route moesten verkennen. We kwamen wel een brede boomstam tegen op 46.64140, -121.63734. Een deel van de rivier stroomt door een stuwdam aan de rechterkant, maar je kunt de stuwdam naderen terwijl er een mooie poel ontstaat. In de aangrenzende bocht naar links lag de brede boomstam. Je kunt hier gemakkelijk uit je boot stappen en via de grindbank om de boomstam heen lopen om aan de andere kant weer te water te gaan. De rest van de route was gemakkelijk in te schatten en de juiste vertakkingen te kiezen. Aan land gaan was eenvoudig dankzij een grindbank naast de parkeerplaats bij de aanbevolen aanlegplaats. Er is daar een handige parkeerplaats voor dagrecreatie waar je je auto kunt achterlaten.

Omdat camping La Wis Wis dit jaar gesloten is, hebben we een fietsshuttle geregeld. Er staan ​​veel borden met 'verboden te parkeren' langs de berm naast de ingang, dus er is geen goede plek om een ​​auto te parkeren. Het was een feestdag, dus we kwamen geen werk- of bouwploegen tegen. Desondanks was het makkelijker om een ​​fiets dan een auto bij het te water laten. Dus we lieten de boten achter op de camping, een van ons reed met de auto naar het eindpunt, parkeerde daar, fietste terug langs snelweg 12 en zette de fiets in de buurt van het te water laten.

We besloten dit te doen omdat ik, na jarenlang als passagier op wildwater te hebben gevaren, nog maar net een cataraft van 3,6 meter (12 voet) bestuur. De andere boot in onze groep was een zelflozende cataraft van 4,2 meter (14 voet). We wilden een ontspannen dagje varen zonder al te veel risico, met een beetje wildwater en uitzicht op de bergrivier. Het meeste wildwater bevond zich binnen de eerste paar kilometer na het te water laten, en stroomde door prachtige, met mos begroeide bergkloven met bos erboven. Er waren twee stroomversnellingen van klasse II en daarna nog een van klasse II+, een golfslag na een waterval aan de linkerkant van de rivier die van een kloofwand afstroomde toen de rivier naar rechts afboog. Boven deze stroomversnelling was een mooie draaikolk die elk vaartuig kon verkennen, en er waren een paar alternatieve routes, hoewel die wel wat rotsachtig waren. De gletsjervallei had ondiepe gedeelten, maar er waren ook veel kronkelende zijarmen om uit te kiezen. We gingen aan land bij de brug bij Packwood aan de linkerkant van de rivier. Met de brug in zicht, bevonden we ons aan de rechterkant van de rivier en kwamen we bij een stroomversnelling in langzaam stromend water met een makkelijke draaikolk erboven. We moesten eromheen dragen, wat niet zo erg was voor een dagtocht. Om bij het eindpunt op het strand te komen, moesten we uit de boten stappen en ze in het ondiepe water op hun plek leggen.

Bij het te water laten van de boten moesten we door een camping in La Wis Wis lopen, wat een probleem zou zijn geweest als we geen onbezette kampeerplek hadden gevonden. De campingbeheerder zei dat A-loop en D-loop aan de rivier liggen. We moesten de boten en uitrusting over en om een ​​boomstam heen dragen. Gelukkig vonden we een draaikolk en een mooi strand om de boten te water te laten.

Het uitstappen was onaangenaam. Er vinden interessante restauratiewerkzaamheden plaats aan de rivier, waardoor er geen boothelling is. Je moet alles te voet afleggen naar de parkeerplaats, over een rotsachtig zandstrand en een smalle houten brug.

Mijn meer ervaren reisgenoot en andere bootkapitein zeiden dat ze erg genoten hadden van de tocht, hoewel het een ontspannen ervaring was, omdat er nog steeds wat technische manoeuvres nodig waren en er goede mogelijkheden waren voor passagiers om mee te roeien. In een vlot zou ik niet graag met een debiet lager dan 2000 cfs varen. Het lijkt me erg leuk voor kleinere boten. Koud water!

Op 24 juli was de waterstand ongeveer 900 cfs. Op veel plekken was het erg rotsachtig, met een paar stukken waar we om een ​​boomstammenblokkade heen moesten lopen en ondiep water. Het was een vrij mooi deel van de rivier. We zijn te water gegaan beneden de camping La Wis Wis en zijn helemaal naar de boothelling bij Cowlitz Falls gevaren voor een meerdaagse tocht. De uitstapplaats bij Packwood leek goed bereikbaar, hoewel ik er vlak langs ben gevaren.

We hebben deze tocht gemaakt op 26 juli 2020 met een debiet van ongeveer 850 cfs, met een hardshellkajak en een opblaasbare kajak. We moesten een paar keer onze boten aan de kant duwen in het gevlochten gedeelte, zowel vanwege de ondiepte als vanwege hout en obstakels. Als je niet om een ​​hoek kunt kijken, stop dan even om te kijken. Het was het echter absoluut waard, vanwege het prachtige, heldere water boven, de ongelooflijke gletsjerrivieren en het symbolische uitzicht op Mount Rainier vanaf de laatste kilometer boven de brug.

We zijn te water gegaan bij La Wis Wis Campground en uit het water gehaald bij de Packwood-brug, direct stroomafwaarts aan de linkeroever. Let op en respecteer privé-eigendom en borden met 'verboden toegang'.

Al met al: een pittige maar mooie tocht, en een heerlijke tijd op het water!

Vaartocht op de Cowlitz bij lage waterstand in de buurt van camping La Wis Wis.

Deze route kan in twee delen worden opgedeeld. De eerste 3,2 kilometer (2 mijl) tot aan Jody's Bridge (FR1270) bestaat uit relatief steile stroomversnellingen van klasse II, met steile wanden in de laatste 800 meter (5 mijl). De volgende 8 kilometer (5 mijl) is een brede gletsjervallei met de gebruikelijke ondiepe stroomversnellingen en boomstammen. Houd rekening met een of twee overdragingen (portages) in dit onderste gedeelte.

Ofwel het aanbevolen debietbereik, ofwel de meterstand is twijfelachtig. Ik heb deze tocht gemaakt met een debiet van 1520 cfs in een opblaaskajak, en het was van begin tot eind ondiep. In het canyon-gedeelte waren de stroomversnellingen ondiep en schuurden ze tegen de stroomversnellingen aan. In het gedeelte met de vertakkingen waren er stukken waar geen van de vertakkingen genoeg water had om een ​​volledig schone tocht te maken.