Groene Rivier (Toutle-afwatering)

Op de website americanwhitewater.org wordt de waterstand nu vreemd genoeg hoger weergegeven dan aanbevolen. De waterstand is momenteel echter erg laag, net als bijna alles in de Pacific Northwest. Normaal gesproken is de rivier alleen bevaarbaar in de winter, wanneer de regen zorgt voor een hogere waterstand. Ik denk dat het bij de lage waterstanden in de zomer niet echt mogelijk is om er te varen.

Ik heb dit gedeelte in 2014 verschillende keren bevaren om paaiplaatsen voor cohozalm te onderzoeken als medewerker van WDFW (Washington Department of Fish and Wildlife). Het ligt op Weyerhaeuser-grond en recreatief gebruik is niet langer toegestaan ​​voor het grote publiek zonder betaling/vergunning. Onze tochten werden in de winter, bij hogere waterstanden, uitgevoerd in roeiboten van 3 meter. Er is geen USGS-meetstation, dus voor een relatieve vergelijking heb ik hoogte-/niveaugegevens verkregen van de meetstokken bij de North Toutle/Green River-kwekerij, stroomafwaarts aan de Green River, net boven de samenvloeiing met de North Toutle. Er zijn twee meetstokken, één bij de inlaat van de kwekerij en één bij de visdam die door WDFW wordt onderhouden. Deze route is mogelijk in een kajak bij lagere waterstanden dan geschikt is voor een roeiboot, waar onze minimale waterstand ongeveer 35 centimeter was.

Ik deel graag een gedetailleerd reisverslag met foto's, video's en coördinaten van de belangrijkste afdalingen en routes, inclusief beschrijvingen. Ik denk echter niet dat mensen hier toegang zullen hebben totdat Weyco hun beleid met betrekking tot gesloten poorten wijzigt. Mogelijk kunt u er wel komen via de 2500-weg vanaf snelweg 504, net voor Hoffstadt Creek Park. Betreed geen privéterrein en ga niet door open poorten die mogelijk gesloten zijn wanneer u probeert te vertrekken. Wees voorzichtig en alert op het houttransport over de onverharde wegen.

46.378608,-122.455197
Veilig sluipen langs de uiterste rechteroever van de rivier, dicht langs de rotsachtige oever.

De bronnen van de Green River liggen in het gebied dat getroffen is door de uitbarsting van Mount St. Helens. De rivier stroomt door een natuurlijk herstellend bos met enkele overgebleven dode bomen die tijdens de uitbarsting van 1980 zijn omgekomen.

Minnie Lee Creek is een zijrivier van de Green River. De beek en de waterval dragen de naam van de nabijgelegen Minnie Lee-mijn, die inmiddels door het bos is teruggewonnen.

In het bovenste gedeelte van de rivier bevinden zich verschillende naamloze watervallen.

Dit gedeelte van de rivier stroomt door een oeroud bos dat de uitbarsting van Mount St. Helens in 1980 heeft overleefd.

Uitzicht westwaarts over de Green River-vallei vanaf de bronnen nabij Mount St. Helens.

Goat Mountain, de locatie van een voorgestelde kopermijn in het stroomgebied van de Green River. Foto genomen vanaf Boundary Trail #1 in het achterland van Mount Margaret, onderdeel van het Mount St. Helens National Volcanic Monument.