Gauley

De toegang tot de rivier bij de rivier bevindt zich aan de voet van de Summersville-dam, aan de rechteroever. De toegangsplaats wordt beheerd door de National Park Service en beschikt over een grote parkeerplaats, toiletten, een kleedruimte, een ventilator voor opblaasboten en een kleine camping met 12 plaatsen. Verhuurders van outdoorartikelen gebruiken het meest stroomopwaartse toegangspunt en watersporters hebben een paar toegangspunten aan de stroomopwaartse kant van de parkeerplaats en halverwege bij het meetstation. Zorg ervoor dat uw groep duidelijk weet bij welk punt ze de rivier betreden; verwarring ontstaat wanneer een deel van de groep op het ene punt instapt en anderen op een ander punt, waardoor iedereen moet wachten en zich afvraagt ​​waar de rest van de groep is. Tijdens drukke weekenden in het Gauley-seizoen is de camping vol en kan de parkeerplaats ook vol raken. In weekenden met veel verkeer voert de National Park Service vaak verkeersregelingen in, waardoor het lang kan duren om bij de rivier te komen. Overweeg om op drukke weekenden vroeg te vertrekken.

Zolang je de aanbevolen route volgt, is deze stroomversnelling niet zo moeilijk als de moeilijkheidsgraad IV doet vermoeden; het gevaar dat ermee gepaard gaat, is echter wel een van de gevaarlijkste op de rivier. De juiste manier om deze waterval te bevaren is langs de linkerkant van de lange, brede, steile tong aan de linkeroever. Aan de rechterkant van de waterval bevindt zich een verraderlijk kolkend mechanisme.

Ondanks de bekendheid van deze stroomversnelling hebben verschillende mensen hun weg naar de zeef gevonden ( foto's), en twee zijn erin verdronken. Wat deze stroomversnelling nog sinisterder maakt, is de uitnodigende golf bovenaan. De golf heeft een lichte diagonale lijn naar rechts, waardoor een surfer in een grote en verraderlijke draaikolk lijkt te worden geslingerd. Wat niet opvalt, zijn de verborgen zwarte rotsen aan de rechterkant van de golf. Deze kunnen de surfer soms grijpen en de boot rechtstreeks de zeef in duwen. Denk er niet eens aan om op deze topgolf te surfen.Vermijd dit gevaar door de veilige route stroomafwaarts links te nemen. Er zijn talloze uitstekende speelplekken als u verder stroomafwaarts gaat.

Na de introductie volgt Funnel, een makkelijke afdaling met een vrij groot, verborgen gat op ongeveer honderd voet (30 meter) stroomafwaarts. Het gat is verborgen onder een kussen dat op een golf lijkt. Je wilt je slechte dag hier niet beginnen. Insignificant bevindt zich aan het andere uiteinde van dit lange bassin.

Een populaire speelplek aan de linkeroever en de eerste plek waar je waarschijnlijk meerdere kajakkers in de rij ziet staan, in de hoop een kans te maken om in de golf te spelen.

Insignificant is een grote, lange stroomversnelling en de eerste van de grote watervallen van de Gauley River. De stroomversnelling dankt zijn naam aan het feit dat de groep die de afdaling in 1968 voltooide bij een iets lagere waterstand meldde dat er 'geen noemenswaardige stroomversnellingen' stroomopwaarts van Pillow Rock waren. Bij een waterafvoer van 2800 cfs in de herfst is dit echter je eerste grote uitdaging. De stroomversnelling bestaat uit een reeks richels met onduidelijke horizonnen, grote golven en onregelmatige kolken – vaak de plek waar je lange stukken moet zwemmen. De kolken in deze stroomversnelling zijn moeilijk te zien totdat je er middenin zit. Als het je eerste afdaling is, is het verstandig om iemand te volgen die de route kent. Verkennen vanaf rechts is ook een optie.

Insignificant, wanneer het in delen wordt opgesplitst, valt het best mee. Je begint deze stroomversnelling waarschijnlijk in het midden van de rivier. Je kunt niet alles vanaf de top zien, dus je zult een aantal stroomversnellingen van klasse 2 en draaikolken moeten trotseren om bij een rustige draaikolk net rechts van het midden te komen, voordat het echt heftig wordt. Rafts pakken deze draaikolk over het algemeen niet, en dat geldt ook voor alle kanoërs. Kijk vanuit deze draaikolk stroomafwaarts en je ziet: wat lijkt op een standaard golfpatroon in het midden, en ver daaronder een ENORME hellende rots aan de rechteroever waar veel water tegenaan slaat, en waar mogelijk een paar videobootvaarders zitten.

Achter een van die golven, en je kunt vanaf daar niet echt zien welke, ligt Gat nummer 1, vlakbij het midden van de rivier. Veel nietsvermoedende kanoërs belanden in dit gat omdat ze niet precies weten waar het is. Het is een behoorlijk groot gat waar rafts met twaalf personen in kunnen omslaan en waar meer dan één kanoër tegelijk in kan verdwijnen. Het wordt groter naarmate de waterstand stijgt. Als je in het gat terechtkomt, zul je er uiteindelijk wel weer uitspoelen, maar je zult er hard voor moeten werken. Lukt het niet, dan raak je snel van je boot gescheiden, met een lange zwempartij als gevolg. Je wilt links van dat gat blijven, maar net aan, want het volgende grote gat ligt stroomafwaarts aan de linkerkant. Het is zelfs handig om de stroming van het eerste gat te gebruiken om naar rechts te bewegen, richting de hellende rots. Neem een ​​paar flinke slagen naar rechts, net na Gat nummer 1, in wat midden in deze storm een ​​beetje kalm water lijkt. Een andere optie is om dit eerste gat te omzeilen door de rechter rivierlijn eromheen te volgen.

Als je de eerste hole passeert, moet je naar rechts afbuigen om hole nummer 2 te vermijden. Deze ligt op ongeveer 15 meter van de linkeroever. Het is een erg gevaarlijke waterval en absoluut geen plek om te zijn. Je vaart dan richting de grote, schuine rots aan de rechteroever. Raak deze niet en kom er ook niet te dichtbij, want de rots is uitgehold. Zodra je hole nummer 2 aan je linkerhand goed in zicht hebt, kun je vol gas geven en naar links afbuigen, weg van de grote, schuine rots. Je bent nu in principe klaar en je hebt een paar opties om de afdaling af te maken: Peddel door het midden door de grote golven, ontwijk de surfer en pak de grote draaikolk aan de rechterkant, of peddel heel hard door de golven, ontwijk de surfer en pak de zeer turbulente draaikolk aan de linkeroever om je voor te bereiden op de beste surf van de rivier.

Er staat meestal een lange rij voor de fantastische surfgolf, maar pas op voor vlotten die met hoge snelheid op je afkomen! Dit heeft al tot diverse aanvaringen en zwempartijen geleid. Wanneer je stopt om van de golven te genieten, onthoud dan dat de tegemoetkomende boot voorrang heeft en dat je veel meer tijd hebt om uit de weg te gaan. Houd er ook rekening mee dat veel van deze bootvaarders, hoewel ze wellicht klaar zijn om deze stroomversnelling te bevaren, dat misschien niet zijn als er iemand in de weg zit.

Beneden bij Insignificant: Let op rotsen en overhangende gedeeltes als je een ontdekkingsreiziger bent of als je in de volgende stroomversnellingen van de koers afwijkt. Een bijzonder lastige manoeuvre is een bocht in de linkeroever, waarbij de bocht zo scherp mogelijk genomen moet worden.

IJzeren Gordijn: Deze stroomversnelling is vernoemd naar de ijzeroxidevlekken die zich hebben gevormd op de zandstenen wand langs de rechteroever. Deze is waarschijnlijk meer verraderlijk dan gevaarlijk, maar als je er ver doorheen zwemt, let dan op de enorme overhang, Sperm Whale Rock, helemaal beneden in de uitloop. Waarom zou iemand zwemmen? Raak de draaikolk linksonder verkeerd aan en je zult het merken. Het is een gemene stroomversnelling.

Dit is te herkennen aan een roestkleurige vlek in de kliffen hoog boven de rivier; het is gewoon een enorme golfslag.

Als je Insignificant zonder problemen hebt doorstaan, ben je waarschijnlijk al een stuk losser geworden. Je bent waarschijnlijk meer ontspannen en klaar voor wat wild water. Nou, je zult ontspannen moeten zijn voor Pillow Rock. Nadat je de paar stroomversnellingen onder Insignificant hebt bedwongen, kom je op een kort stuk vlak water terecht, waar je je een weg baant door een bocht naar links. Als je hoog op de rechteroever kijkt, op de rand van de kloof, zie je een kleine opening in de bomen, met een klein uitkijkpunt. Dat is het [Carnifex Ferry Battle Monument](http://www.carnifexferrybattlefiel
dstatepark.com/), en het geeft Pillow Rock aan. Rond het moment dat je het uitkijkpunt ziet, begin je de stroomversnelling te horen. Er is een onofficieel pad vanaf het monument naar Pillow Rock, waardoor je erheen kunt wandelen en de actie kunt bekijken (Let op: het pad naar de rivier vereist flink wat klimwerk).

Het principe van Pillow Rock is dat een groot deel van de rivier tegen een rots ter grootte van een huis aan de linkerkant van de rivier beukt – Pillow Rock – waardoor een enorm kussen ontstaat. Het water stuitert terug en kronkelt vervolgens rond een andere enorme rots stroomafwaarts, die bekend staat als Volkswagen. De kans op een fout is enorm, maar het daadwerkelijke gevaar is vrij klein.

Begin door een draaikolk te pakken net rechts van het midden, in het vlakke water boven de stroomversnelling. Als je op dit punt niet zeker bent van de juiste lijn, kun je altijd aan de rechterkant van de rivier uitstappen om de waterval te verkennen en het spektakel te bekijken. Je vindt hier altijd een menigte toeschouwers en de camera's zullen draaien, dus haal diep adem en zorg dat je er goed uitziet als je eruit vaart. De gebruikelijke lijn is om in het midden te beginnen, net rechts van een rotsblok bovenaan, en vervolgens de linkerkant van twee opeenvolgende rotsblokken stroomafwaarts te volgen (de ene grotendeels droog en de volgende grotendeels bedekt met water bij een debiet van 2800 cfs). Als je nu al flink door elkaar geschud wordt, heb je waarschijnlijk niet naar je gids geluisterd en zit je al te ver naar links in een van de grote, sappige kolken in het midden (de heldenlijn). Zodra je de derde rots bent gepasseerd, vaar je met de stroom mee naar links om de vervelende, ondiepe kolk aan de rechterkant te vermijden. Op dit punt bevindt u zich als het goed is op de 'groene snelweg' en zult u ontdekken dat te midden van de chaos van gaten, golven, vreemd water, rotsen en andere onheilspellende elementen, er rust heerst.

Op dit punt gaat het snel, maar als je je route hebt gepland en nog steeds op koers ligt, heb je twee opties om de stroomversnelling af te maken. Je kunt scherp naar rechts afslaan en zo snel mogelijk van Pillow Rock wegvaren. Als je dit doet, hoef je alleen maar naar rechts te peddelen om de komvormige stroomversnelling onder Pillow Rock te vermijden, en vervolgens op Volkswagen Rock te peddelen, eromheen te varen en blij te zijn dat je klaar bent.

De tweede optie is de spectaculaire plons op Pillow Rock aan de linkerkant van de rivier, en dit is waar het publiek voor gekomen is. Als je voor de plons kiest, moet je weten dat je in de toiletpot wordt gezogen. Het is niet echt een probleem, maar het overvalt sommigen. Je moet precies op de hoek van de rots mikken. Niet op de stroomopwaartse kant, dat is de Kamer des Doods. Als je het goed doet, raak je waarschijnlijk niet eens de rots zelf. Je zult zeker omslaan en direct naar beneden worden gespoeld. Rol net op tijd omhoog om Volkswagen te ontwijken, en je bent klaar.

De Room of Doom is eigenlijk een wigvormige draaikolk net boven Pillow Rock. Deze wordt gevormd door een opening tussen de rots stroomopwaarts van Pillow Rock en Pillow Rock zelf. De enige manier om uit de Room of Doom te komen is met een touw, of door uit de draaikolk te peddelen/zwemmen. De rotsen aan beide kanten zijn 8 tot 10 meter hoog en glad. De uitgang is niet gemakkelijk omdat er constant water de Room in wordt geslagen, waardoor er een soort barrière van draaikolken ontstaat die lastig, maar niet onmogelijk, te passeren is. Wat de zaak nog ingewikkelder maakt, is dat het water in de Room extreem turbulent en vol luchtbellen is. Het water stijgt en daalt metershoog. Ga er niet in tenzij je van plan bent om spectaculaire rodeo-acts uit te voeren en de gevaren begrijpt (als je de Room of Doom alleen voor de lol bezoekt – en veel mensen doen dat – heb je deze gids niet nodig).

Een van de favoriete speelplekken. Het is een grote kuil aan de linkerkant van de rivier, die er wat rommelig uitziet en die veel mensen overslaan. Het gerucht gaat dat het de laatste tijd makkelijker is om er aan de linkerkant uit te komen.

Een ongecompliceerde stroomversnelling net stroomopwaarts van de samenvloeiing met de Meadow River.

Lost Paddle en Tumblehome beginnen aan het einde van de Carnifex Ferry-poel, waar ook de Lower Meadow samenkomt. Historisch gezien was dit een strategische locatie aan de rivier, met name tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog, omdat het een van de weinige plekken was waar de rivier veilig kon worden overgestoken. Controleer hoeveel water er uit de Meadow komt. Als je peddelt tijdens een reguliere waterafvoer, zul je waarschijnlijk niet veel instroom vanuit de Meadow ervaren, maar als het geregend heeft, kan deze belangrijke zijrivier de waterstand aanzienlijk verhogen (soms meer dan verdubbelen).

Deze zeer lange reeks stroomversnellingen bestaat uit de 3 watervallen van Lost Paddle (4 bij lage waterstanden) en de kolkende, draaiende watervallen van Tumblehome onderaan. Van alle grote stroomversnellingen is Lost Paddle het moeilijkst te overdragen. De onderwatergeulen zijn legendarisch en de watervallen zijn groot, kolkend en tegelijkertijd ondiep. Zwemmen is hier erg lang en gevaarlijk, met het risico op verdrinking of meegesleurd worden in een van de tientallen onderwatergeulen langs de oevers. Help zwemmers zo snel en veilig mogelijk. Hoewel dit een complexe en veeleisende stroomversnelling is, zal Lost Paddle je waarschijnlijk niet al te veel problemen opleveren als je het tot nu toe zonder noemenswaardige problemen hebt gered. De meeste mensen raken erg nerveus voor Lost Paddle, maar uiteindelijk komt het goed. Volg gewoon je gids en maak gebruik van de draaikolken zodra die beschikbaar komen. De onderstaande beschrijvingen van elk gedeelte zijn niet de enige manier om deze stroomversnellingen te bevaren, en net als bij alle stroomversnellingen op deze route is het belangrijker om goed voorbereid te zijn met gedegen rivierleesvaardigheden dan om alle details te onthouden.

Eerste drop:

Je begint bij de eerste waterval vanuit het midden van de rivier. Recht stroomafwaarts zie je: heel veel rotsen, dus vergeet die maar. De rivier splitst zich hier, en stroomt om een ​​soort eiland heen. Links is de beeklijn (ga niet blindelings de beeklijn af!), en rechts zijn de eerste en tweede waterval. Als je naar rechts gaat, werk je je een weg van het vlakke water door een reeks kleine stroomversnellingen en golven, op zoek naar een soort golfpatroon. Er is een stroomversnelling aan de linkerkant van het golfpatroon die je meestal vermijdt, en uiteindelijk een stroomversnelling aan de rechterkant van de rivier als je weer naar links afbuigt. Wanneer je de stroomversnelling aan de rechterkant passeert, wil je naar rechts gaan om de draaikolk boven de tweede waterval te pakken, die er op dit punt voor jou als een horizonlijn uitziet.

Tweede druppel:

Je zit nu in de draaikolk aan de rechteroever, ongeveer 25 meter boven de 2nd Drop. Zoals altijd tijdens het Gauley-seizoen moet je wachten op ontelbaar veel vlotten voordat je aan de beurt bent. Vanuit de draaikolk zie je: een golvende golf die uitsteekt vanaf de linkeroever, een horizonlijn net rechts van de golvende golf, en zoals gebruikelijk overal grote rotsblokken. Je wilt net iets rechts van de golvende golf gaan. Je kunt je er eventueel aan vastgrijpen. Dit brengt je net rechts van een groot gat dat de golvende golf verbergt, en net links van een ander gat rechtsonder. Houd je goed vast, wees flexibel en wees voorbereid om je schrap te zetten als je door het midden wordt gelanceerd. Het is geweldig, overal schuimend wit water terwijl je de stroomversnelling afdaalt en over de volgende paar brekende golven heen gaat. Wees hier extreem voorzichtig. De 2nd Drop is erg ondiep op het punt waar je loskomt. Als je bovenaan omslaat, raak je gegarandeerd iets. Als je niet omslaat bovenaan, zit je goed. Als je onderaan de eerste golf omslaat, is het ook oké, maar rol snel, want je hebt nog werk te doen. De golf waar je nu op zit, botst tegen een grote, uitgeholde rotsblok genaamd 6-pack. Ga naar links of naar rechts, maar neem een ​​besluit en doe het. Rechts is een goede optie, omdat de hele linkerkant hier uitgehold is, en het is ook makkelijker om naar rechts te gaan.

Derde druppel:

De derde drop kun je het beste in combinatie met de tweede drop doen. Er zijn geen echt goede draaikolken tussen de twee, en beide oevers zijn sowieso bezaaid met overhangende rotsen. Na de 6-pack kom je in een kort stuk snelstromend, golvend en onvoorspelbaar water, maar over het algemeen vlak. Je wilt iets links van het midden gaan om de derde drop te nemen. Deze drop bestaat uit een groot gat in het midden en een klein gat erboven aan de linkerkant. Het gat linksboven is je beste vriend. Zoek het op en raak het aan de rechterkant. Je kunt de draaikolk erachter gebruiken om naar links te bewegen en zo het grote gat te vermijden (dat ook erg ondiep is). Let op: Ga niet in een draaikolk voor de eerste grote rots aan de linkerkant, want die is overhangend. Ga eronder in een draaikolk. Ga uit in de grote draaikolk iets stroomafwaarts aan de linkerkant, na een paar golven en een soort glijgat (goede plek om te surfen, maar pas op).

Tumblehome:

Er zijn verschillende manieren om Tumblehome te bevaren. Kijk vanaf de draaikolk na de derde waterval stroomafwaarts en naar rechts. Je ziet dan: een droge kei, met direct daaronder een natte kei van ongeveer 3 meter, een paar kolken en een hoop vreemd water. Je wilt bijna helemaal de rivier oversteken, tussen de droge kei en de natte, ruige kei(ken) door. Je moet een paar kleine kolken ontwijken, maar niets ernstigs. De oversteek brengt je in een hoop vreemd water, met een paar kolken en mooie golven. Als je even wilt uitrusten, vaar dan verder naar rechts en spring in de draaikolk. Als je niet in de draaikolk aan de rechterkant terechtkomt, ga dan weer naar links, op zoek naar een grote gleuf in het midden van de rivier. Nogmaals een waarschuwing: het is de grote (1,8 meter brede) gleuf aan je linkerkant, niet de kleinere in het midden. De kleine gleuf is een gevorderde manoeuvre; een zijwaartse pin hier is niet aan te raden. Je ontwijkt hier weer een aantal gaten en dergelijke. De hoofdsleuf is leuk. Hij is ongeveer 1,8 tot 2,4 meter breed en heeft geen echte gevolgen, dus het is tijd om je helemaal te laten gaan.

De rots aan de linkerkant van de gleuf biedt geweldige mogelijkheden voor rock spins, swipes en meltdowns. Je kunt ook wavewheelen door de gleuf. Zorg er wel voor dat je de bodem van de verticale afdaling raakt. Je gaat diep en hopelijk word je meegesleurd door een van de draaikolken. Terwijl je rustig stroomafwaarts drijft, vergeet dan niet om je om te draaien en achterom te kijken. Dat is het beste uitzicht op Tumblehome, en het is werkelijk prachtig.

Conestoga Wagon: Deze stroomversnelling, met twee watervallen, is de volgende grote stroomversnelling na Tumblehome en wordt gekenmerkt door een rots die op een wagen lijkt aan de linkerkant. Een gevaarlijke richel aan de rechterkant omvat een gevaarlijke kolk helemaal rechts en een levensgevaarlijke, uitgeholde spleet in het midden. In deze spleet is al één persoon verdronken en zijn er meerdere bijna-ongelukken gebeurd, evenals meerdere gevaarlijke recirculaties in de kolk helemaal rechts.

Vervolgens (en de tweede stroomversnelling beneden Tumblehome) komt een lange, brede stroomversnelling die wordt gekenmerkt door een lange, platte rots die de rivier op de bodem blokkeert. Het is een enorme rots midden in de rivier. Deze vormt een groter gevaar voor rafters dan voor kajakkers. Zwemmers kunnen tegen de stroomopwaartse kant van de rots worden gesleurd, die ernstig is uitgehold. Als je zwemt, sla dan krachtig naar de oever. Je leven staat op het spel.

De rots zelf is ernstig uitgehold. Het linkereinde staat bekend als de 'Sinaasappelsappers'. Hier zijn al veel bijna-ongelukken gebeurd, waarbij sommige mensen beademing nodig hadden. Er zijn minstens twee raftingpassagiers om het leven gekomen. Het probleem is dat er onder de uitgeholde rots een draaikolk is die zwemmers meesleurt en voorkomt dat ze naar de kant worden gespoeld. Hoewel peddelaars deze kant wel hebben bevaren, is precisie van het grootste belang en alles wat die precisie in gevaar kan brengen, is reden genoeg om serieus te overwegen om de andere, veiligere, rechterkant te nemen.

Hoewel er een sluiproute helemaal aan de rechterkant is, beginnen de meeste mensen in een smalle vaargeul aan de linkerkant door de eerste helft van de stroomversnellingen en steken dan de brede, turbulente golven over om terug te keren naar de rechterkant. Voor de meeste peddelaars is er ruim voldoende tijd om deze manoeuvre te maken.

Stel je Iron Ring voor als een enorme golfslag met grote gaten aan beide kanten. De rivier perst zich samen tot ongeveer de helft van zijn normale breedte en stort over twee richels, beide ongeveer 1,5 meter hoog, over een afstand van ongeveer 15 meter. Bij laag water is de val duidelijk opgesplitst in twee delen en zijn er meer gevaarlijke situaties. Veel mensen nemen deze stroomversnelling niet onder de 1500 cfs vanwege de gevaarlijke situaties, met name aan de linkerkant, hoewel er nog steeds genoeg watersporters zijn die het wel doen bij lagere waterstanden (zorg er wel voor dat je de gevaren begrijpt en de manoeuvres beheerst). Bij waterstanden boven de 2000 cfs versmelten de twee richels tot een enorme golfslag.

Het is belangrijk om de geschiedenis van Iron Ring te kennen. Houthakkers probeerden begin 1900 een deel ervan op te blazen om een ​​houttransportkanaal te creëren. De Iron Ring, waaraan deze stroomversnelling zijn naam dankt, maakte deel uit van de houtkapwerkzaamheden en werd in de rotsen verankerd. In 1988 werd hij gestolen. Het gevolg van de explosies is dat een deel van de rotsbodem is afgebroken en op de bodem van de golfslag ligt. Er is nu een opening tussen de rots – bekend als Woodstock Rock – en de linkeroever. Het gevaar schuilt aan de linkerkant van Woodstock Rock, waar een smalle doorgang, waar een boot doorheen kan varen, een bocht van 90 graden maakt door een gleuf van 2 tot 90 centimeter breed en halverwege weer een bocht van 3 graden neemt. Deze plek is het gevaarlijkst bij laag water, omdat er dan een aanzienlijk risico bestaat om in deze geul te worden gespoeld. Bij de herfstafvoer staat de geul echter onder water en is het relatief gemakkelijk om erlangs te varen. Let op: sommige draaikolken in de rotsformatie aan de linkeroever hebben ernstige afvoerkanalen, vooral bij lagere waterstanden.

Om de stroomversnelling te nemen, begin je bij de draaikolk aan de linkerkant van de rivier. Maak een paar peddelslagen (maar zorg ervoor dat je er komt) door een paar kleine richels/gaten om toegang te krijgen tot de hoofdstroom van de rivier. Tip: zoek naar twee witte gaten aan de linkerkant van de oever, de tweede verder naar rechts dan de eerste. Gebruik deze markeringen voor je eerste aanloop. Raak de rechterkant van elk gat en dan zie je een grote golf in het midden van de stroom met een grote V erin. Je wilt die V schuin naar rechts raken en peddelen, want het water aan de linkerkant van die golf stroomt richting Woodstock Hole/Rock. Het is verleidelijk om in het midden van die golf te blijven, het is zo mooi en rustig. Weersta die verleiding. Het is echter een evenwichtsoefening, want er is ook een lelijke waterval aan de rechterkant van de rivier. Je wilt dus niet te ver naar rechts gaan. Bovendien beukt het water aan de uiterste rechterkant tegen de rechterwand. Als je in de juiste lijn zit, voelt het als een coole golftrein. Als je te ver naar links of te ver naar rechts neigt, krijg je het zwaar te verduren, maar over het algemeen niet voor lang.

Als je de route niet kent, moet je deze stroomversnelling absoluut vanaf de linkerkant van de rivier verkennen; dat is heel gemakkelijk. Dit is vooral belangrijk bij een lage waterstand.

Net stroomopwaarts van Sweets Falls, dat zich net om de bocht stroomafwaarts bevindt. Neem deze route door het midden en vermijd de rots met de vingernagels aan de linkerkant van de rivier.

Sweet's Falls is de laatste van de grote stroomversnellingen van de Upper Gauley en wordt door de meesten als de gemakkelijkste beschouwd. De stroomversnelling is vernoemd naar John Sweet, die als enige deze waterval bedwong tijdens de verkenningsvaart van 1968. De waterval is gemakkelijk te herkennen aan de enorme rotswanden aan de rechteroever. Je kunt ze zien als je de laatste grote bocht in de rivier rondt, vlak voor de gemakkelijke stroomversnelling van klasse 3 vóór Sweet's Falls. Deze gemakkelijke stroomversnelling van klasse 3 brengt je aan de rechteroever, perfect gepositioneerd om Sweet's Falls in te varen. Als dit je eerste keer is, is het aan te raden om links onder een paar kleine kuilen in de grote keerstroom te keren. Er zullen daar een paar kanoërs zijn, maar rafts komen over het algemeen niet in deze keerstroom terecht. Als je vanuit de draaikolk stroomafwaarts kijkt, zie je: een kleine, vloeiende golfslag net rechts van het midden, een horizonlijn precies in het midden, Dildo Rock die net links van de horizonlijn uitsteekt, en nog meer horizon links van Dildo Rock – deze rots dankt zijn naam aan een tijd dat een vlot hier werd omgebouwd tot een zeer groot condoom.

De standaard afdaling is om de wervellijn te volgen tussen de kleine golf en de draaikolk waarin je je bevindt. Als je precies op de naad zit, ben je precies op de lijn om de stroomversnelling in te gaan, waar je 8 tot 10 meter naar beneden stort in een chaos van kolkend en draaiend water. Je wilt precies in de plooi zitten. Als je dat niet doet, word je eruit gespuwd als een pompoenpit. Zit je te ver naar rechts, dan kun je zo in een enorme, behoorlijk gevaarlijke kuil vallen. Zit je te ver naar links, dan stuiter je tegen Dildo aan, stuiter je de ondiepe afdaling in, word je even flink door elkaar geschud in de kuil en spoel je er vervolgens doorheen. Er zullen talloze rafters aan beide kanten zitten, bier drinken en barbecue eten. Typisch West Virginia.

Je kunt er net zo goed het beste van maken en de monsterlijke splat proberen op Postage Due Rock, de enorme rotsblok net stroomafwaarts van de waterval. Het is een geweldige splat; je kunt er helemaal vanaf glijden, zelfs met een paar wielen. Als de splat mislukt, kun je aan de rechteroever van de rivier weer opstijgen, met de veerboot oversteken en het opnieuw proberen.

Als je stroomafwaarts vaart, kom je langs de kajakkers die mysterieuze manoeuvres uitvoeren in een prachtige draaikolk. Het eindpunt bevindt zich hier aan de rivier. Als je in het weekend tijdens het Gauley-seizoen gaat peddelen, kun je je boot op een vrachtwagen laden voor de rit naar de parkeerplaats (vergeet niet je geld mee te nemen voor deze geweldige service, die tevens dient als fondsenwerving voor de rivieren van West Virginia). Als je op een ander moment gaat peddelen, til je je boot op je schouder en bereid je je voor op de lange klim omhoog en uit de kloof.

Je kunt stroomafwaarts verdergaan op de Midden Gauley of zelfs helemaal tot aan de Lagere Gauley.

Al jaren is dit de standaard aanlegplaats net stroomafwaarts van Sweets Falls, de laatste grote stroomversnelling, en het blijft een populaire plek om de rivier te verlaten. Het dient ook als instapplaats voor het middelste deel van de Gauley. De locatie was voorheen in particulier bezit, maar werd in 2008 overgenomen door de National Park Service met steun van American Whitewater, waardoor de openbare toegang tot de Gauley River voor watersporters werd gewaarborgd. De locatie wordt nu beheerd door de Park Service en beschikt over een parkeerplaats voor 30 auto's (parkeren is hier noodzakelijk) en toiletvoorzieningen. Tijdens het hoogseizoen op de Gauley is de parkeerplaats dagelijks vol, wat leidt tot verkeersregeling en beperkte toegang totdat er plaatsen vrijkomen. Watersporters kunnen nog steeds met de auto komen om te laden/lossen. American Whitewater huurt Legg Field als extra parkeergelegenheid, wat een steile, gladde wandeling van ongeveer 400 meter met de boot vereist. Als alternatief kunnen watersporters die laat aankomen of de wandeling willen vermijden, stroomafwaarts doorvaren naar Woods Ferry.

Legg Field is in particulier bezit. American Whitewater huurt het veld tijdens het Gauley-seizoen om parkeergelegenheid te bieden. Parkeren is toegestaan, maar kamperen niet, gedurende het Gauley-seizoen in de herfst. Buiten het Gauley-seizoen in de herfst is het veld niet toegankelijk voor het publiek.

De perfecte golf om op te surfen.

Deze komt onverwacht. Als je te dicht bij de rots aan de rechteroever komt, kun je verrast worden door een plotselinge, mysterieuze beweging. Er is ook een grote, veilige plek aan de rechteroever, bovenaan de stroomversnelling.

De Wood Ferry Access heeft voor veel kanoërs de uitstapplaats bij Mason Branch vervangen. Deze toegangsplaats was jarenlang in particulier bezit en was niet toegankelijk voor het publiek totdat deze in 2008, met de hulp van American Whitewater, werd overgenomen door de National Park Service om openbare toegang tot de Gauley River te bieden. Door de Woods Ferry Access te gebruiken, vermijden kanoërs de zware klim over het Mason Branch-pad, aangezien er een grote parkeerplaats aan de rivierzijde beschikbaar is. De rit is echter aanzienlijk langer. Sommige groepen stemmen af ​​met een tocht over het lagere gedeelte van de Gauley en bieden aan om de auto's op te halen van degenen die aan boord gaan voor de Lower Gualey. Deze auto's kunnen worden gebruikt om terug te rijden naar de Summersville Dam en vervolgens worden geparkeerd bij de parkeerplaats langs Highway 129 bovenaan de dam.