San Joaquin
6. Bodem van Millerton Lake (Kerchoff #2 PH naar Millerton Reservoir)

| Moeilijkheidsgraad | III |
| Lengte | 3.5 mi |
| Gemiddelde helling | 20 fpm |
| Bereikinfo Laatst bijgewerkt | November 19, 2021 |
De San Joaquin River is een van de belangrijkste wildwaterrivieren van Californië. Hij stroomt vanuit de hoge Sierra Nevada door de steile granieten wanden van het San Joaquin River Gorge Special Recreation Area. Het is tevens een van de rivieren in de staat waar het meest intensief gebruik wordt gemaakt van waterkrachtcentrales. Al meer dan twee [...]Meer informatie
Het Bureau of Land Management (BLM) heeft vastgesteld dat de San Joaquin River Gorge in aanmerking komt voor opname in het National Wild and Scenic Rivers System.
De Millerton Lake Bottom-route is een korte kennismaking met de hoofdloop van de San Joaquin-rivier. Het is een goede kennismaking. De route heeft de klassieke San Joaquin-sfeer met een diepe en relatief smalle bedding, oevers van prachtig gevormd graniet en grote, krachtige watervallen. De route is bovendien het grootste deel van het jaar een paar maanden bevaarbaar, meestal in augustus, september, oktober en november, met hoge waterstanden tot wel 5,000 kubieke voet per seconde. Dit deel van de San Joaquin ligt normaal gesproken verborgen onder het Millerton-reservoir, maar elke zomer daalt het waterpeil van het meer doordat de uitstroom de instroom overtreft. Tegen het einde van de zomer kan tot wel 3 kilometer rivier zichtbaar worden. De watertoevoer naar de rivier is afkomstig van een ondergrondse PG&E-krachtcentrale.
De Recreatiegebied San Joaquin River Gorge (SJRGRA) biedt toegang tot het begin van de run.
Hoe kom je er:
Vanuit Fresno neemt u snelweg 168 door Prather. Rijd 2 tot 3 mijl oostwaarts en sla dan linksaf van snelweg 168 de Auberry Road op, richting het noorden naar het plaatsje Auberry. Rijd door Auberry tot de weg zich splitst bij de school. Sla linksaf de Powerhouse Road op. Na nog eens 2 tot 3 mijl slaat u linksaf de Smalley Road in en volgt u deze tot aan de SJRGRA.
Vanuit het noorden neemt u snelweg 145 vanaf Madera via Friant naar Auberry Road. Sla linksaf Auberry Road in en rijd oostwaarts over Auberry Road tot de kruising met snelweg 168 bij Prather. Vervolg uw weg zoals hierboven beschreven.
Invoeren: Eenmaal aangekomen in het recreatiegebied San Joaquin River Gorge, rijd dan helemaal door naar het westelijke uiteinde van de weg bij een hek en parkeer daar. Draag uw boten over het hek en via de weg naar het water (een flinke haarbocht), of wandel over het pad dat directer naar de rivier leidt. Vlak voor het hek slaat u rechtsaf naar de lager gelegen parkeerplaats. Het pad begint aan de rechterkant van deze parkeerplaats. De rivier staat ongeveer 220 meter lager dan de parkeerplaats.
Afhalen: Hier is de co
...
Dit is de eerste noemenswaardige afdaling op de route. Hoewel hij niet groot is, heeft hij wel een aantal vreemde en lastige richels. Verken de route vanaf beide kanten, maar het is waarschijnlijk iets makkelijker om vanaf de linkerkant van de rivier te verkennen. De hoofdroute loopt van rechts terug naar het midden. Er is een ondiepe sluiproute langs de linkerkant.
De afstand en locatieaanduiding komen aardig overeen, maar zijn bij benadering.

Bij hoge waterstanden ontstaat hier een enorme en zeer snelle golf. Bij lagere waterstanden komen de rotsen tevoorschijn of vormen ze gaten. De veiligste route is langs de rechteroever. Verkennen is het gemakkelijkst vanaf de linkerkant van de rivier, maar vereist wel dat je over grote rotsblokken klautert. Dit is een indrukwekkende waterval, kort maar zeer steil.

Na Turbo Wave drijf je door een kort, smal kanaal. Waar het kanaal weer breder wordt, stort het plotseling neer op een kleine waterval. De Can Opener-rots zorgt voor een indrukwekkende waternevel in het midden van de waterval. Rechts van de Can Opener bevindt zich een smalle stroomversnelling. Bij sommige waterstanden kun je de waterval ook iets verder naar rechts overvaren. Dit is de moeilijkste stroomversnelling van de route.
Aan de rechteroever is een gemakkelijk bereikbare plek om de omgeving te verkennen.

Dit is de langste stroomversnelling op deze route, bestaande uit flinke golven en zijstromen met grote draaikolken aan weerszijden. Het biedt interessante mogelijkheden om te varen bij verschillende waterstanden. Ik heb ooit een volwaardige wildwaterkajak een mysterieuze manoeuvre zien uitvoeren tijdens een poging om te surfen in deze stroomversnelling. De canyon mondt bij deze stroomversnelling uit in het Temperance Flat-bekken.
De afstand is een ruwe schatting, terwijl de coördinaten weliswaar in de buurt liggen, maar bij benadering zijn.

Na een lang stuk rustig, vlak water neemt de rivier snelheid op met een vrij lange aanloop van stroomversnellingen van klasse 1 tot 2. Plotseling stort het water zich naar beneden over een steile, maar schone helling. Dit is de laatste van de grote stroomversnellingen van klasse 3 in dit gedeelte en hoewel het de gemakkelijkste is, heeft het misschien wel de grootste hoogteverschillen van allemaal. Helaas is het water hier het kortst zichtbaar en is het in sommige jaren zelfs helemaal afwezig.
De afstand is op dit moment slechts een schatting, en de locatieaanduiding is ook zeer onnauwkeurig. De werkelijke locatie kan enkele honderden meters stroomopwaarts of stroomafwaarts liggen.

Deze stroomversnelling verschijnt alleen wanneer het waterpeil in het stuwmeer zeer laag is, dus hij komt zelden voor. Het is een kleine stroomversnelling, maar bij veel waterstanden is er een grote opstaande golf in het midden van de stroomversnelling, met een flinke draaikolk erbij.
15 november 2005
Rob en Evan waren beginners die al drie maanden op wildwater van klasse 2 peddelden. Ze waren toe aan iets uitdagenders en deze route was beschikbaar. Ze hebben zich prima vermaakt, ook al lagen ze een tijdje ondersteboven.
5 november 2005
Deze kleine waterval is de meest intimiderende afdaling in het Millerton Bottoms-gedeelte. Hij heeft de neiging om kajaks te laten omslaan.