De Okanogan en Wenatchee National Forests beslaan meer dan vier miljoen hectare en worden gezamenlijk beheerd vanuit het hoofdkantoor in Wenatchee, Washington. De rivieren die door deze bossen stromen, zijn van essentieel belang voor de wildwaterkajakgemeenschap – zowel als routes dicht bij huis voor inwoners van Washington als klassieke bestemmingen voor kanoërs die van over het hele land komen. Tijdens de smeltende sneeuw in de lente stromen deze rivieren snel en koud, en de lange zonnige dagen die kenmerkend zijn voor Oost-Washington bieden ideale omstandigheden om te kamperen vanuit je camper en gebruik te maken van fietsshuttles om een uitzonderlijke verscheidenheid aan wildwater te verkennen.
De prioriteiten van American Whitewater in deze regio zijn gericht op het behoud van rivieren en de omliggende bossen door middel van permanente wildernisbescherming van de bovenloop en de aanwijzing van riviercorridors door het Congres onder de Wild and Scenic Rivers Act. We ondersteunen ook sterke administratieve bescherming via bosbeheerplannen die in aanmerking komende Wild and Scenic Rivers identificeren, naast andere fundamentele beschermingsmaatregelen zoals de Roadless Rule en het Northwest Forest Plan. Daarnaast pleiten we voor beleid dat zorgt voor voldoende financiering voor recreatiegebieden en toegangswegen die gebruikt worden door watersporters, klimmers, mountainbikers, wandelaars en andere gebruikers.
Planning van de nationale bossen Wenatchee, Okanogan en Colville
In de loop der jaren heeft de Forest Service geprobeerd – met beperkt succes – de verouderde bosbeheerplannen uit de jaren negentig te actualiseren. Voor rivierbeschermers zijn deze plannen van cruciaal belang, omdat ze rivieren beoordelen op hun geschiktheid voor de status van Wild and Scenic River. Wanneer een rivier als geschikt wordt aangemerkt, moet deze zodanig beheerd worden dat het natuurlijke karakter en de vastgestelde waarden behouden blijven, tenzij en totdat het Congres actie onderneemt.
In het bosbeheerplan van 1990 concludeerde de Forest Service dat de Little Wenatchee, Rattlesnake Creek, Tieton, Naches en Cooper geen uitzonderlijke waarden van regionaal of nationaal belang bezaten en daarom niet geschikt waren voor aanwijzing als beschermd gebied. Deze conclusies moeten worden geactualiseerd om rekening te houden met het gebruik en de waarden van de huidige wildwaterkajakgemeenschap. Sinds 1990 is het wildwaterkajakken aanzienlijk gegroeid en veel rivieren die ooit als marginaal of onbekend werden beschouwd, worden nu erkend als recreatiegebieden van nationaal belang. Een nieuwe evaluatie is al lang nodig.
In het bosbeheerplan van 1990 werden de volgende rivieren geschikt bevonden voor de status van 'Wild and Scenic River':
-
American River
-
Chiwawa-rivier
-
Cle Elum-rivier
-
Entiat-rivier
-
IJspegelkreek
-
Napeequa-rivier
-
Waptusrivier
-
Wenatachee-rivier
-
White River
De volgende rivieren werden als niet-geschikt of onaanvaardbaar beschouwd:
-
Stuiterende rivier
-
Cooper rivier
-
Kachess-rivier
-
Kleine Naches-rivier
-
Kleine Wenatchee-rivier
-
gekke rivier
-
Naches-rivier
-
Noordelijke tak van de Entiat-rivier
-
Teanaway-rivier
-
Tietonrivier
-
Ratelslang Creek
American Whitewater heeft er bij elk nieuw bosbeheerplan consequent op aangedrongen om deze lijst volledig te herzien. Om in aanmerking te komen voor de status van Wild and Scenic River, moet een rivier vrij stromen en ten minste één Outstandingly Remarkable Value (ORV) bezitten. Deze waarden kunnen betrekking hebben op landschap, recreatie, geologie, vissen, dieren in het wild, prehistorie, geschiedenis of andere unieke eigenschappen zoals hydrologie, paleontologie of plantkunde.
De richtlijnen van de Forest Service maken duidelijk dat een terreinvoertuig een uniek, zeldzaam of voorbeeldig kenmerk moet vertegenwoordigen dat op regionaal of nationaal niveau opvalt – "een opvallend voorbeeld uit een aantal vergelijkbare waarden die zelf ongewoon of buitengewoon zijn". In de recreatieve context moet een rivier mogelijkheden bieden die bezoekers van buiten de directe regio aantrekken of ervaringen bieden die in de regio zeldzaam zijn.
Watersporters moeten bereid zijn deze waarden te documenteren tijdens toekomstige updates van het bosbeheerplan, met bijzondere aandacht voor de manier waarop de omstandigheden en het recreatief gebruik zich sinds 1990 hebben ontwikkeld. De opkomst van het varen op kreken is een duidelijk voorbeeld, vooral voor rivieren zoals de Cooper en de Little Wenatchee.
In 2011 publiceerde de Forest Service een voorstel voor actie met een herziene lijst van rivieren die in aanmerking zouden komen voor de status van 'Wild and Scenic' (wild en schilderachtig gebied):
- American River, Rainier Fork
- Cedar Creek
- Cooper River (zijrivier van de Cle Elum River)
- Deep Creek (zijrivier van de Bumping River)
- Devils Creek (zijrivier van de Naches-rivier)
- Vroege Winters Creek
- Indische Kreek
- Kleine Naches-rivier
- De Kleine Wenatchee Rivier (inclusief Lake Creek)
- gekke rivier
- Nason Creek
- Raging Creek en Rock Creek (zijrivieren van de Chiwawa-rivier)
- Ratelslang Creek
- Silver Creek (zijrivier van de Yakima Rier)
- Tietonrivier, South Fork
American Whitewater was verheugd te zien dat rivieren zoals de Cooper, Little Wenatchee, Rattlesnake Creek en Little Naches erkenning kregen voor hun unieke recreatieve waarde. Helaas heeft de Forest Service kort na de publicatie van het voorgestelde actieplan de werkzaamheden aan de bosplanning stopgezet. Desondanks blijven we ons inzetten voor de bescherming van deze rivierbronnen op de lange termijn.
Een recent succes was het verkrijgen van de status van 'Outstanding Resource Waters' voor de Napeequa-rivier via de Clean Water Act van de staat Washington in 2023. Deze administratieve bescherming draagt bij aan het behoud van de uitzonderlijke waarden van de rivier door de waterkwaliteit te waarborgen, en we zullen soortgelijke mogelijkheden blijven onderzoeken voor andere rivieren in het Okanogan-Wenatchee National Forest.